ΓΝΩΜΗ:Νότα Κυμοθόη"Ερώ"

"Φάος Ρυέντης Εσύ
κι εγώ μια κυανή Περεηφικόλα"
Νότα Κυμοθόη (βιβλίο Ερώ)

Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2016

ΔΟΚΙΜΙΟ ΤΗΣ ΝΟΤΑΣ ΚΥΜΟΘΟΗ "ΠΕΡΙ ΒΥΖΑΝΤΙΝΩΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ"

                                               εικόνα: φωτογραφία της Νότας Κυμοθόη

ΔΟΚΙΜΙΟ ΤΗΣ ΝΟΤΑΣ ΚΥΜΟΘΟΗ
"ΠΕΡΙ ΒΥΖΑΝΤΙΝΩΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ"

Κατηφόριζα απ΄ την Ακρόπολη των Αθηνών πλημμυρισμένη φως, αγνότητα, ομορφιά και μια απλότητα τόσο πολύ αθώα, που θα την ζήλευε ως και η μάνα οπού κρατά στην αγκαλιά της νεογέννητο μωρό. Έχει μια άλλη ενέργεια όλος ο τόπος, οπού ολόγυρα στο βράχο της Ακρόπολης υπάρχει. Όμως, μετά από ένα σημείο, αρχίζει όλος εκείνος ο βιασμός των αισθήσεων,οπού δεν μπορεί να αναμετρηθεί κανείς, γιατί είναι δίχως κατάλληλα όπλα. Και τι όπλα να διαλέξει ένας ποιητής ή ένας ζωγράφος, όταν βιάζεται η αίσθηση της όρασής του από την αισθητική της πόλης του;
Στάθηκα ακριβώς εδώ, όπου ολόγυρά μου και κάτω απ΄ τον ιερό βράχο της Ακρόπολης, υπάρχουν δημόσια κτήρια του Υπουργείου Πολιτισμού. Αλλά αυτός ο "πολιτισμός" του γκράφιτι στους τοίχους, εκτός από αντιαισθητικός είναι μικρόβιο μόλυνσης. Έτσι τουλάχιστον τον εισέπραξα με την πρώτη γροθιά του στο βλέμμα μου κι ύστερα χαμογέλεσα και στάθηκα ακριβώς μπροστά στην πινακίδα του βιασμένου κτηρίου, που έγραφε: "ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, 1η ΕΦΟΡΙΑ ΒΥΖΑΝΤΙΝΩΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ".
Για μια στιγμή, ένιωσα τελείως ηλίθια και προσπάθησα να θυμηθώ τις ιστορικές περιόδους της Ελλάδας. Η σκέψη μου περιτριγύριζε γύρω από τον τίτλο "Βυζαντινών Αρχαιοτήτων" και για μια στιγμή, νόμισα πως ξέχασα την ιστορία. Μαζί μ΄εμένα στάθηκε κι άλλος κόσμος και κούνησε το κεφάλι του με όλα όσα έγραφαν στον τοίχο. Αλλά έτσι όπως έχει γκρεμιστεί όλος ο κοινωνικός ιστός στην χώρα Ελλάδα, οι λέξεις δεν στενοχωρούν κανέναν, ακόμα κι αν πρόκειται για βρισιές, επάνω στον τοίχο...
Έφερα στο νου μου όλες τις ιστορικές περιόδους στην Ελλάδα, ξανακοίταγα την επιγραφή και πληροφορήθηκα τι ακριβώς αρμοδιότητες έχει αυτή όλη η υπηρεσία.

"Η 1η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων είναι Περιφερειακή Υπηρεσία του Υπουργείου Πολιτισμού, σε επίπεδο Διεύθυνσης, έχει έδρα την Αθήνα, και αρμοδιότητα που εκτείνεται στην Περιφέρεια Αττικής.

Η αρμοδιότητα της Εφορείας ανάγεται σε όλα τα θέματα σχετικά με την διατήρηση, προστασία και φύλαξη των αρχαιοτήτων, την επιστημονική έρευνα, την αποκάλυψη, τη συντήρηση, τη φύλαξη, την προστασία, την ανάδειξη 
αρχαιοτήτων και νεώτερων θρησκευτικών μνημείων, και την έκθεσή τους στα Μουσεία, τον προγραμματισμό, τη διαχείριση, τη μελέτη και την εκτέλεση οιουδήποτε αρχαιολογικού έργου, τη συντήρηση, επισκευή, αποκατάσταση, αναστήλωση, ανάδειξη και διαμόρφωση των μνημείων και των αρχαιολογικών χώρων, καθώς και του φυσικού ή μη περιβάλλοντός τους, την εκτέλεση όλων των ανωτέρω έργων με αυτεπιστασία και απολογιστικά, την επιστημονική μελέτη και δημοσίευση των αρχαιοτήτων, τη διαχείριση των μνημείων, των αρχαιολογικών χώρων, των Μουσείων και των Συλλογών, στον χώρο ευθύνης της, που ανήκουν στο κράτος, την προετοιμασία και την εισήγηση όλων των αρχαιολογικών θεμάτων στα αρμόδια Τοπικά Συμβούλια Μνημείων και την εν γένει μέριμνα εφαρμογής της ισχύουσας νομοθεσίας περί προστασίας των αρχαιοτήτων. 

Το προσωπικό της μετέχει στο έργο αυτό, καθώς και στη διεξαγωγή συστηματικών και σωστικών ανασκαφών ή άλλων αρχαιολογικών έργων και ερευνών, στη μελέτη και διοργάνωση των μονίμων και περιοδικών εκθέσεων, στη διαμόρφωση ανάπτυξης και λειτουργίας των αρχαιολογικών χώρων, στην οργάνωση, προβολή και λειτουργία των μουσείων, ανάλογα με τις υπηρεσιακές ανάγκες και ανεξάρτητα από την κατανομή τους στα επιμέρους τμήματα."

Η ελληνική ιστορία, περιλαμβάνει τις εξής περιόδους:
*Μινωικός πολιτισμός ( προ του 3000 π. Χ. -1420 π. Χ.)
*Πολιτισμός Αιγαίου ( πριν από το 1600 π. Χ.)
*Μυκηναϊκός πολιτισμός (1600 π. Χ. -1100 π. Χ.)
*Γεωμετρική  εποχή (1100 π.Χ. -800 π. Χ.)
*Αρχαϊκή εποχή (800 π. Χ.- 500 π. Χ.)
*Κλασική εποχή (500 π. Χ.- 323 π.Χ.)
*Ελληνιστική εποχή (323 π. Χ. - 146 π. Χ.)
*Ρωμαϊκή εποχή (146 π. Χ.- 330 μ. Χ.)

*Βυζαντινή εποχή (330 μ. Χ. -1453 μ.Χ.)

*Οθωμανική εποχή (1453 μ. Χ. -1821 μ.Χ.)
*Νεότερη ή Σύγχρονη Ελλάδα (1821 μ. Χ.-)

Παρατηρούμε λοιπόν, πως η Βυζαντινή περίοδος ξεκινάει από το 330 μ.Χ. κι αυτή η εποχή δεν έχει καμιά σχέση με την αρχαία εποχή και η 1η Εφορία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, δεν κατανοεί κανένας, σε ποια ιστορική περίοδο αναφέρεται. Διότι δεν υπάρχουν Βυζαντινές αρχαιότητες! Είναι λάθος ο όρος. Το σωστό είναι: ΕΦΟΡΙΑ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗΣ ΕΠΟΧΗΣ

Εκείνο οπού υπάρχει σε όλον τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, είναι ένας ¨βιασμός" που ακόμα δεν έχει καταγγελθεί επισήμως και  μια ολοσχερής καταστροφή που έχει υποστεί από την περίοδο του Βυζαντίου οπού στην κυριολεξία έχει ποδοπατήσει το αρχαίο ελληνικό πνεύμα με βια, θράσος και πολεμική εξόντωση.
Δεν υπάρχουν Βυζαντινές Αρχαιότητες. Υπάρχουν Ελληνικές Αρχαιότητες και δεν έχουν ακόμα καταγραφεί, γιατί στη χώρα Ελλάδα ο πολιτισμός μπερδεύεται σ ένα νήμα και γίνεται κουβάρι από τα χέρια της θρησκευτικής εξουσίας που δεν υπολογίζει την Ιστορία του ελληνικού λαού.
Είναι καιρός να ξεκαθαρίσει το όλο θέμα που μας εξευτελίζει στο χώρο της παιδείας και του πολιτισμού. Στην εικόνα εδώ ακριβώς, είναι ο τοίχος με τα όσα είναι γραμμένα επάνω του...και καθώς προχωράμε αριστερά (απέναντι από τη ρωμαϊκή αγορά), συνέχεια της 1η ΕΦΟΡΙΑΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΩΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ είναι το ίδρυμα Κανελλόπουλου, (το Μουσείο του είναι κάτω απ΄την Ακρόπολη).
                        εικόνα:φωτογραφία της Νότας Κυμοθόη


Στην πόλη της Αθήνας αυτή η εικόνα στους τοίχους είναι πολύ παλιά. Διότι όταν ένα κόμμα είναι στην εξουσία, οι όσοι δεν είναι στην εξουσία, δημιουργούν ένταση με τον τρόπο τους. Κι αυτό συμβαίνει συνέχεια. Βγάζουν τ΄ απωθημένα τους προβλήματα με αγανάκτηση επάνω στα κτήρια. Τι φταίνε όμως οι τοίχοι για να γίνονται χώρος ανακοινώσεων; Μελετώντας όλον αυτόν τον μπερδεμένο τρόπο έκφρασης έρχονται στην επιφάνεια όλες οι αλήθειες, των όσων Υπηρεσιών στεγάζονται μέσα σε αυτά...Μέσα σε αυτό το κτήριο εργάζονται άνθρωποι, οι οποίοι ασχολούνται με τον Πολιτισμό...υποτιμώντας την νοημοσύνη κάποιων, οι οποίοι υποθέτω, έχουν αντιδράσει έτσι, γιατί η πινακίδα βιάζει την ιστορία και τον ίδιο τον πολιτισμό. Δεν υπάρχει εκκλησιά και μοναστήρι στην Ελλάδα αλλά και στην Κύπρο και στην άλλοτε ανθηρή περιοχή της Μικράς Ασία, στον Πόντο και στην Αρμενία και στην Συρία κι όπου υπήρχε αποικία αρχαίων Ελλήνων, που να μη έχει χτιστεί στην ίδια θέση που ήταν αρχαίος ελληνικός ναός. Αντί λοιπόν να καταγράψει όλους αυτούς τους τόπους και να συγκεντρωθούν όλα τα αρχαία, κάνει τα στραβά μάτια(;) και συνεχίζεται όλη η καταστροφή(ξεπουλάνε αρχαία από σωστικές ανασκαφές ή αρχαιοκαπηλίες σε ξένα μουσεία ή ιδιώτες) και πνευματικά (διδάσκουν μια θρησκεία που στοχεύει ν΄αναστήσει μια βυζαντινή αυτοκρατορία), με μια βια κι έναν μισαλόδοξο τρόπο φασισμού που διαχωρίζει τους ανθρώπους σε θέματα θρησκευτικά, κοινωνικά, ηθικά, οικονομικά, παιδείας καθώς με τις ενέργειές τους δυναμώνουν τους δημόσιους υπαλλήλους ιερείς να συμπράττουν με άλλους δημόσιους υπαλλήλους κι άλλους ενάντια κάθε φορά σε όποια πρόοδο κι ανάπτυξη, πνίγοντας τις αρχαιολογικές έρευνες (Πουλιανός, Σουβαλτζή, επιστροφή γλυπτών Παρθενώνα, Αμφίπολη, Ροτόντα, κ.λ.π)...


                              εικόνα: φωτογραφία της Νότας Κυμοθόη



Πίσω από τα μασίφ κάγκελα είναι μια πινακίδα, που εξηγεί τι ακριβώς ήταν εδώ (μια αρχαία βιβλιοθήκη), αλλά δεν κάνει λόγο για την καταπάτηση με το παραθυράκι του Νόμου "χτίζεις εκκλησία και μετά χτίζεις σπίτι"...Το ροζ κτήριο στο βάθος είναι το...Ίδρυμα Μελίνα Μερκούρη και στο βάθος ο Ναός της Νίκης επάνω στον βράχο της Ακρόπολης.
Βυζαντινές Αρχαιότητες δεν υπάρχουν. Υπάρχει η παράνομη κατασκευή μέσα στον αρχαιολογικό χώρο και η παράνομη αυτή κατασκευή των ορθοδόξων εκκλησιών δεν μπορεί να ονομάζεται Βυζαντινές Αρχαιότητες.



                             εικόνα: φωτογραφία της Νότας Κυμοθόη

 Ο αρχαίος κόσμος είναι η περίοδος π. Χ. και εδώ μπαίνει ένα άλλο σοβαρό θέμα, το οποίο ποδοπατάει όλη την ιστορική γνώση και Ιστορία με την συνεχή "βία" και υποτίμηση της ανθρώπινης νοημοσύνης, δια στόματος και Αρχιεπισκόπου Αθηνών, πως, η ορθοδοξία έχει συμβάλει στην διάσωση των αρχαιοτήτων.
Γελάνε οι επιστήμονες στο εξωτερικό με την ανοησία αυτή...να με συμπαθάτε...
                              εικόνα: φωτογραφία της Νότας Κυμοθόη

Εδώ στην εικόνα αυτή, η μεγάλη καταπάτηση από βυζαντινή εκκλησιά, καταμεσής στην αρχαία αγορά. Αριστερά είναι το Θησείο, οπού δεν διακρίνεται στη φωτογραφία και δεξιά, το κτήριο στο βάθος, ένα αρχοντικό καταμεσής στον αρχαιολογικό χώρο...Στην αρχαία πόλη, με τα υλικά από τα αρχαία της οικοδομήματα, έχτισαν τα αρχοντικά τους οι όσοι βρίσκονται μέσα σε αυτούς τους χώρους και είναι δυστυχώς πολύ πικρή ιστορία, που μπλέκεται με...ονόματα Αγιοποιημένα...λες και όλοι οι άλλοι είναι αμαρτωλοί. Που τα βρήκαν τα μοναστήρια και οι εκκλησιές τα κτήματα μέσα στους αρχαιολογικούς χώρους;

Αυτό δεν είναι μέγα αμάρτημα; 

Έχουν τρομοκρατήσει όλον τον κόσμο με τη βία του φόβου, χρησιμοποιώντας το όνομα του Θεού όπως τους εξυπηρετεί, λες κι ο Θεός ξεχωρίζει τους ανθρώπους...

Ο Θεός είναι Ένα Όλον κι αυτή η πολεμική διάθεση της μιας θρησκευτικής ομάδας (ορθοδόξων) ενάντια στην άλλη (αρχαιοελληνιστών) και ενάντια στην ιστορική μνήμη ενός έθνους ολόκληρου και ολοκλήρου της ιστορικής του μνήμης, δεν αποτελεί κανένα δείγμα πολιτισμού. 
Το Υπουργείο Πολιτισμού είναι καιρός ν΄αναλάβει τις ευθύνες του, για το έργο το οποίο έχει χαρακτηριστεί να υπάρχει και να προασπίσει τον ελληνικό πολιτισμό, ο οποίος έχει γίνει παράνομο εξαγώγιμο είδος...Διότι όταν μέσα στα ίδια τα μοναστήρια υπάρχουν αμέτρητα θραύσματα αρχαιοτήτων κι όχι μόνον, αλλά δίνουν τη δυνατότητα οι Υπηρεσίες Πολιτισμού σε συνεργασία με άλλες υπηρεσίες (ο πληθυσμός σε γενικές γραμμές έχει άγνοια) να χτίζονται κατοικίες πάνω και μέσα σε αρχαιολογικούς χώρους, γιατί σε αυτούς υπηρετούν δικά τους παιδιά που κάνουν πράγματι τα στραβά μάτια, θα πρέπει να δουν κατάματα την αλήθεια κι όχι μονόπλευρα, όπως συμφέρει κάποιους.

                             εικόνα: φωτογραφία της Νότας Κυμοθόη


Κι όπως γράφει ο φίλος μου ο Ν. Καζαντζάκης "καλά πρέπει να νιώσουμε πως δεν οδεύουμε από ενότητα Θεού στην ίδια πάλι ενότητα του Θεού. Δεν οδεύουμε από το ένα χάος σε άλλο χάος. Ούτε από το ένα φως στο άλλο φως ή από ένα σκοτάδι σε άλλο σκοτάδι. Τι αξία θάχε τότε η ζωή μας τούτη;"
Κι επειδή η ελληνική γλώσσα είναι πλούσια σε λέξεις και σημασίες αυτών, καλό θα είναι να χρησιμοποιείται η κατάλληλη λέξη για το κάθε θέμα. Γιατί αν πράγματι κυριολεκτίσουμε, θα μπλέξουμε γραφειοκρατικά κι άκρη δε θα βρούμε...