ΓΝΩΜΗ:Νότα Κυμοθόη"Ερώ"

"Φάος Ρυέντης Εσύ
κι εγώ μια κυανή Περεηφικόλα"
Νότα Κυμοθόη (Από το βιβλίο Ποίησής μου με τον τίτλο "Ερώ")

Τρίτη, 18 Ιανουαρίου 2011

Νότα Κυμοθόη "ΤΟ ΕΝΔΥΜΑ ΤΗΣ ΥΠΟΣΧΕΣΗΣ" ΠΟΙΗΣΗ

                                                 

Νότα Κυμοθόη
"ΤΟ ΈΝΔΥΜΑ ΤΗΣ ΥΠΟΣΧΕΣΗΣ"
ΠΟΙΗΣΗ

Φέγγει απόψε η πλάση λαμπερά
όπως κάθε οπού η άνοιξη περνά
στα μονοπάτια του χειμώνα βιαστική
μ' εκείνη τη φορεσιά της ανεμώνης
που τόλμησε στην ερημιά μονάχη εκεί
τώρα...όπως πέρυσι όπως τότε οπού...
οι άνθρωποι μιλούσανε για μας.
Εσύ κι Εγώ κρυφά στο σεληνόφως
με τον καημό στα στήθια να μας καίει
κι εκείνη η μάνα μου που ήταν αγχωμένη
αχ, η φτωχή πως έτρεχε ξοπίσω...
Κι ήταν η στιγμή εκείνη οπού Εσύ
κρατώντας μια μοβ ανεμώνη στο χέρι
τρυφερά μου είπες : "σ' αγαπώ"!..
Πανάρχαια λέξη όπως και το άνθος
κι ο δρόμος από τα βήματα παλιός
όλα εκείνα οπού κι άλλους έφερε ως εδώ
κι ας έχει τώρα το χιόνι απλωθεί
σαν όνειρο κοντά σε άλλο όνειρο
μιας μάταιης αγάπης που είναι μακριά.


Η αγνότητα, χαρά της άνοιξης προδίδει
αιώνια σε χρώματα που συνθέτουν τ' άστρα
όπως το ένδυμα της υπόσχεσης εκείνης
κλεισμένο καλέ μου με απέραντο πόθο
στο πάθος μιας ανεμώνης του χειμώνα
που τόλμησε να συνάξει όλο το φως
των άστρων που μ' αγάπησαν
για να τολμώ απέναντί μου καθαρά
το είδωλό σου με λύπη ν' ατενίζω
στη σιωπή της νύχτας οπού λάμπει
η καρδιά μου ως πανσέληνος απόψε
για να συλλογίζομαι αστέρι μου εσένα
σαν ψεύτικο φεγγάρι που αντανακλά
όλα τα χτυποκάρδια μιας υπόσχεσης!


Νότα Κυμοθόη

© Νότα Κυμοθόη

Δευτέρα, 17 Ιανουαρίου 2011

Τρίτη, 11 Ιανουαρίου 2011

Νότα Κυμοθόη"Μια Καλημέρα" Ποίηση


                                                                        
                                                          Νότα Κυμοθόη

                                                    ΜΙΑ ΚΑΛΗΜΕΡΑ
                                    Ποίηση
                                      
                                                              Το άρωμα του είναι ή Εσύ
                                                 οπού έρχεται και ξυπνά τους πόθους μου;
                                             Μίλησέ μου μέσα στη σιωπή, όπως εσύ ξέρεις
                                           Δε χάνεται τίποτα μέσα στα σύνορα του πλήθους
                                              οπού διαβαίνεις σκεφτικός για στιγμές χαράς
                                           Άκου, άκου πως μοσχοβολά και μεθάει τα μάτια
                                                 Ρίχνεται ο ανθός του μύρο στις ερημιές
                                                             αυτές οπού μας χωρίζουν
                                                            αλλά τίποτα δεν ξεστρατίζει
                                                         απ' όσα μέσα κλείνει η καρδιά
                                                    κι άλλα τόσα οπού η θύμηση φέρνει
                                             Ίσως γιατί ήταν όμορφος ο έρωτας μαζί σου
                                            Ίσως γιατί το όνομά του τραγουδήσαμε παρέα
                                                Τι κι αν στύψαμε τις άκριες απ' τις χαρές;
                                                     Κατά βάθος, τίποτα δεν συντρίβεται
                                                     Γιατί είμαστε κι οι δυο τόσο απλοί
                                                     κι ας έχουμε τόσο γνωστά ονόματα
                                                      κι όμως μας χωρίζει ένας ωκεανός
                                                        ή μήπως τάχα ένα μόνο λιβάδι;
                                                              Δε μπορείς να κρυφτείς
                                                          το άρωμά σου σε προδίδει
                                                    κι ας είσαι πίσω απ' το βουναλάκι
                                                         των μεγάλων σου αρνήσεων
                                                    Είμαι περαστική απ' το μονοπάτι
                                                     κι ούτε μια στιγμή δε σκέφτηκες
                                                               να πεις μια Καλημέρα
                                                    Δεν πειράζει οπού δεν την έχεις εσύ
                                                    Κατανοώ πως άμα είχες "καλημέρα"
                                                 θα ευχόσουν να έχουν και οι άλλοι όλοι
                                             Θα επιθυμούσες να είχες εσύ αλλά και όλοι
                                         Είναι ευχή κι είναι καλή για όλους επάνω στη γη
                      Ας λέμε καλημέρα μέσ' απ΄την ψυχή κι ας είναι για όλους χαράς γιορτή
                 Καλημέρα Καλημέρα Καλημέρα Καλημέρα Καλημέρα Καλημέρα Καλημέρα
      

© Νότα Κυμοθόη