ΓΝΩΜΗ:Νότα Κυμοθόη"Ερώ"

"Φάος Ρυέντης Εσύ
κι εγώ μια κυανή Περεηφικόλα"
Νότα Κυμοθόη (βιβλίο Ερώ)

Δευτέρα, 27 Μαρτίου 2017

"Λέλα Καραγιάννη" Νότα Κυμοθόη

                                                       Φωτογραφία της Νότας Κυμοθόη

"Λέλα Καραγιάννη"
Νότα Κυμοθόη
Ποίηση

Σκονισμένες δεν είναι οι λέξεις οι λευκές
γιατί πιο ξέξασπρες δε γράφονται επάνω σε λευκό
...
(η συνέχεια στο βιβλίο...)

© Νότα Κυμοθόη

Σάββατο, 25 Μαρτίου 2017

Το Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο τιμά το Ρήγα Φεραίο: Νότα Κυμοθόη

                                                   φωτογραφία της Νότας Κυμοθόη

"Το Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο τιμά το Ρήγα Φεραίο"
Νότα Κυμοθόη


Μετά από τη χθεσινή παρέλαση των σχολείων στην πρωτεύουσα της Ελλάδας την Αθήνα, τα χαρούμενα παιδάκια με σημαιούλες στα χέρια επέστρεφαν στο σπίτι τους...Ρώτησα κάποια από αυτά, γιατί έκαναν παρέλαση και τι σημαίνει αυτό. Αλλά δεν γνώριζαν ν΄ απαντήσουν...
Δεν φταίνε βέβαια τα παιδιά, γιατί τα παιδιά αν δεν διδαχτούν, δεν μαθαίνουν...
Βαδίζοντας ως τον ιερό χώρο πεσόντων, οπού τα ονόματά τους είναι επάνω σε τύμβους ιερούς και σήμερα ψάλθηκε η "επιμνημόσυνος δέησις", αν πάλι ρωτήσει κάποιος, τι σημαίνει "ήρωας", τα παιδιά δεν ξέρουν ν΄απαντήσουν... Γνωρίζουν όμως πολύ καλά τι σημαίνει...προφήτης(;).
Δεν θα γίνω γραφική, μήτε θα κατηγορήσω τους δασκάλους, αλλά μήτε τις οικογένειές τους...
Με αφορμή την άνω φωτογραφία και το στεφάνι που κατέθεσε το Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, στην προτομή του Ρήγα Φεραίου Βελεστινλή (1757 - 1798), επιτρέψτε μου να γράψω δυο λόγια για τον Ποιητή, που στραγγάλισαν , γιατί είχε "όραμα" για την ΠΑΤΡΙΔΑ μας!..
Ποιος ήταν αλήθεια ο Ρήγας Φεραίος και γιατί τον στραγγάλισαν οι Τούρκοι; Τι τους έκανε;

Έρχονται στο νου μου σύγχρονα γεγονότα, που συμβαίνουν στις ημέρες μας και στάθηκα με σεβασμό, μπροστά στην μαρμάρινη όψη του Ρήγα Φεραίου. Γιατί ο Ρήγας έσπειρε "λόγο" ελευθερίας κι άλλοι ακολούθησαν...
Προδόθηκε ο Ρήγας και τον συνέλαβαν οι Τούρκοι; Κι από ποιους άραγε; Οι Φαναριώτες της εποχής του, τι σχέση είχαν με αυτό ή μήπως όχι;

Έναν ολόκληρο χρόνο προσπαθούσαν να βρουν δόλο για το ρόλο του...
Κι ο δόλος, ήταν τα κείμενα του Αγαθάγγελου με τα οποία ενοχλήθηκε ο Πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄  και το Μανιφέστο του Ρήγα κι έδωσε εντολή στους επισκόπους να  το κατασχέσουν. 
Εκείνη την εποχή η Βλαχία ανήκε στην Αυστρία και οι επίσκοποι είχαν λόγους να το κάνουν αυτό...

Κι εδώ, στη χώρα του υπέρλαμπρου ήλιου, στην είσοδο του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, στέκει από τη μια ο Ρήγας Φεραίος που προδόθηκε από τους επισκόπους της εποχής του και στραγγαλίστηκε από τους Τούρκους κι από την άλλη στέκει ο Πατριάρχης Γρηγόριος ο Ε΄ καμαρωτός με το "σταυρό" στο χέρι...
Έτσι απλά για να φανερώνεται όλη η από βάθους αλήθεια για όσους θέλουν να μάθουν την πραγματική ιστορία κι όχι όπως βολεύει κάποιους να την ακούνε...
Η συνέχεια...στο Ιστορικό Μουσείο Αθηνών στην Πλάκα, διαβάστε και μάθετε...για το ρόλο των Φαναριωτών εκείνης της εποχής...Ποιοι ήταν; Τι ήταν και ποιος ο ρόλος τους μέσα στα προνόμια που χαίρονταν και στα αξιώματα που είχαν στην Οθωμανική Πύλη; Ποιους υποστήριζαν ενώ υπηρετούσαν σε διοικητικές θέσεις; Βοήθησαν την Ελλάδα; Κι αν τη βοήθησαν τι σχέση είχαν με τους "φιλέλληνες" Ευρωπαίους εκείνης της εποχής, όπου η Βλαχία ήταν υπό την κυριαρχία της Αυστρίας;
Και πως μέχρι σήμερα, αυτή η όλη από τότε συμπεριφορά, ανακατεύεται σε θέματα "Παιδείας" αλλά και "Πολιτισμού" και "Πολιτικής Διοίκησης" της Ελλάδας;
Πόσο μπερδεύεται το θέμα με τους Φαναριώτες, τη θρησκεία, την παιδεία, τον πολιτισμό και την καθημερινή μας ζωή το 2017;
Έτσι απλά, γιατί αυτό το... από εκείνη την εποχή "μίσος" έχει καταντήσει ένας αλληλοσπαραγμός καθημερινός σε μια τόσο μικρούλα χώρα που ενώ βρίσκεται παντού εκτός των συνόρων της, δεν μπορεί να βρει ακόμα το "χαλάκι" που της έχουν κλέψει και της κουνάνε δάχτυλα με φανατισμούς και ρατσισμούς και μισαλλοδοξίας νάματα "οι τάχα μου" πατριώτες...

[«O Θούριος του Ρήγα είναι ο πιο διαδεδομένος προεπαναστατικός πατριωτικός ύμνος. Στους σαράντα πρώτους στίχους του εξαίρεται η ιδέα της ελεύθερης ζωής και αντηχεί το προσκλητήριο της επανάστασης σε όλους τους βαλκανικούς λαούς και ιδιαίτερα στους Έλληνες, οι οποίοι δεσμεύονται με ιερό όρκο ότι θα αγωνιστούν, για να ελευθερώσουν το σκλαβωμένο γένος τους.



Ως πότε, παλληκάρια, να ζούμεν στα στενά,
μονάχοι, σαν λιοντάρια, στες ράχες, στα βουνά;
Σπηλιές να κατοικούμεν, να βλέπωμεν κλαδιά,
να φεύγωμ' απ' τον κόσμον, για την πικρή σκλαβιά;
Να χάνωμεν αδέλφια, Πατρίδα και γονείς,
τους φίλους, τα παιδιά μας κι όλους τους συγγενείς;
Καλλιό 'ναι μίας ώρας ελεύθερη ζωή,
παρά σαράντα χρόνοι σκλαβιά και φυλακή!
Τι σ' ωφελεί αν ζήσης και είσαι στη σκλαβιά;
Στοχάσου πως σε ψένουν καθ' ώραν στη φωτιά.
Βεζίρης, Δραγουμάνος, Αφέντης κι αν σταθής,
ο Τύραννος αδίκως σε κάμει να χαθής·
δουλεύεις όλ' ημέρα σε ό,τι κι αν σοι πη,
κι αυτός πασχίζει πάλιν το αίμα σου να πιη.
Ο Σόυτζος, κι ο Μουρούζης, Πετράκης, Σκαναβής,
Γκίκας και Μαυρογένης, καθρέπτης είν' να ιδής.
Ανδρείοι καπετάνοι, παπάδες, λαϊκοί,
σκοτώθηκαν, κι αγάδες, με άδικον σπαθί·
κι αμέτρητ' άλλοι τόσοι, και Τούρκοι και Ρωμιοί,
ζωήν και πλούτον χάνουν, χωρίς καμιά 'φορμή.
Ελάτε μ' έναν ζήλον σε τούτον τον καιρόν,
να κάμωμεν τον όρκον επάνω στον Σταυρόν·
συμβούλους προκομμένους, με πατριωτισμόν,
να βάλωμεν, εις όλα να δίδουν ορισμόν·
οι Νόμοι να 'ν' ο πρώτος και μόνος οδηγός,
και της Πατρίδος ένας να γένη αρχηγός·
γιατί κι η αναρχία ομοιάζει την σκλαβιά·
να ζούμε σαν θηρία είν' πλιο σκληρή φωτιά.
Και τότε, με τα χέρια ψηλά στον ουρανόν,
ας πούμ' απ' την καρδιά μας ετούτα στον Θεόν.
Εδώ σηκώνονται οι Πατριώται ορθοί και, υψώνοντες
τας χείρας προς τον ουρανόν, κάμνουν τον Όρκον:
«Ω Βασιλεύ του Κόσμου, ορκίζομαι σε Σε,
στην γνώμην των Τυράννων να μην ελθώ ποτέ!
Μήτε να τους δουλεύσω, μήτε να πλανηθώ
εις τα ταξίματά τους, για να παραδοθώ.
Εν όσω ζω στον κόσμον, ο μόνος μου σκοπός,
για να τους αφανίσω, θε να 'ναι σταθερός.
Πιστός εις την Πατρίδα, συντρίβω τον ζυγόν,
αχώριστος για να 'μαι υπό τον στρατηγόν.
Κι αν παραβώ τον όρκον, ν' αστράψ' ο Oυρανός
και να με κατακάψη, να γένω σαν καπνός!»
Ρήγα Βελεστινλή, Απάνθισμα κειμένων,
Βουλή των Ελλήνων»]
                                                   φωτογραφία της Νότας Κυμοθόη


Η διάλεξη της Ακαδημαϊκού Όλγας Κατσιαβιλή Έλγιν, από το τμήμα Αρχαιολογίας, 
οπού παρακολούθησα στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο, το απόγευμα, μαζί με άλλους παρευρισκόμενους καλεσμένους, με θέμα «Έλληνες Λόγιοι συνομιλούντες με τη Δύση, φωτίζοντες την Ανατολή προς το δρόμο της εθνικής συνείδησης και παιδείας», ήταν σα μια σχολική γιορτή για παιδάκια α΄και β΄ Γυμνασίου. 
Στην αίθουσα ήταν Ακαδημαϊκοί, πολιτικοί, στρατιωτικοί, καθηγητές, λογοτέχνες, φοιτητές και άνθρωποι από διάφορες υπηρεσίες. 
Διάβαζε από μέσα τα γραφτά της κείμενα, η Όλγα Κατσιαβιλή Έλγιν...τι σύμπτωση αλήθεια το επίθετό της... που αν τα διάβαζε ένας μαθητής της α΄ ή της β΄ Γυμνασίου, θα έκανε λιγότερα σαρδάμ και λάθη. Κρίμα την...τήβεννο...

Αλλά την ευγνωμονώ, γιατί έδωσε το ερέθισμα να ερευνήσω το θέμα...και πάλι λοιπόν, από την αρχή ιστορία, αλλά σε αυτήν την ηλικία, η ιστορία δεν είναι μάθημα για «βαθμό», αλλά έρευνα γνώσης...

Η αφορμή ο Ρήγας Φεραίος στ΄ αριστερά της εισόδου στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και ο Πατριάρχης Γρηγόριος ο Ε΄ ή Άγιος Γρηγόριος στα δεξιά...και τα γεροντάκια με τα μπαστουνάκια, που δεν μπήκαν μέσα, γιατί δεν τους άρεσε το επίθετο «Έλγιν»...
Η ομιλούσα, Όλγα Κατσιαβιλή Έλγιν, έκανε μόνον μια αναφορά στο όνομα Ρήγας Φεραίος, δίχως τίποτα άλλο, γιατί έδωσε βαρύτητα στους«λόγιους»της εκκλησίας...

ΦΕΥ!..


Ευγνωμοσύνη, οφείλουμε στο Ρήγα Φεραίο και στους 7 συντρόφους του, γιατί έσπειραν το «λόγο» του ξεσηκωμού παντού.


 Ας αποδώσουμε λοιπόν, ξεχωριστά στον Ρήγα Φεραίο «41 ετών ήταν» τότε και στους 7 συντρόφους του: Τον Χιώτη έμπορο Ευστράτιο Αργέντη 31 ετών, τον Γιαννιώτη γιατρό Νικολίδη Δημήτριο 32 ετών, τον Χιώτη έμπορο και Λόγιο Αντώνη Κορωνιό 27 ετών, τον Κύπριο από τη Λευκωσία Λόγιο Γιάννη Καρατζά 31 ετών, τον έμπορο από τη Σιάτιστα Θεοχάρη Γ. Τουρούτζια 22 ετών, τον φοιτητή ιατρικής από την Καστοριά Γιάννη Εμμανουήλ 24 ετών και τον 22 ετών αδερφό του Παναγιώτη Εμμανουήλ υπάλληλο στη δούλεψη του Αργέντη, ευγνωμοσύνη, διότι δεν αναφέρονται, τα ονόματά τους...

Και υπάρχει μια σύμπτωση...στην ημερομηνία στραγγαλισμού του Ρήγα Φεραίου, ας δούμε το θέμα κι ας βγάλει ο καθένας τα δικά του συμπεράσματα...


Το 1798 στραγγαλίζεται ο Ρήγας μαζί με τους 7 συντρόφους του στο Βελιγράδι «μεγάλη πόλη της σημερινής Σερβίας, τότε ανήκε στην Βλαχία που ήταν υπό την κυριαρχία των Αυστριακών» κατά διαταγή του Σουλτάνου και τα σώματά τους τα έριξαν στο Δούναβη... Έτσι γράφουν οι...ιστορικοί συγγραφείς.

Εκείνη την εποχή η Ευρώπη κουνιόταν από τους πολέμους και τις επαναστάσεις με τον Ναπολέοντα (αυτοκράτωρ στη Γαλλία) να απειλεί την Αυστρία που ανήκε στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία του Γερμανικού Έθνους, στην οποία υπαγόταν και η Βλαχία που περιελάμβανε κι ένα μεγάλο τμήμα της σημερινής Ελλάδας ως και τη Θεσσαλία κι όλα τα Βαλκάνια.

Στην οποία όμως, δεν ανήκε η Ρώμη...

Η σκλαβωμένη Ελλάδα τότε, ναι μεν ήταν στην κυριαρχία του Οθωμανικού κράτους, αλλά θρησκευτικά ανήκε σ' αυτήν την διοίκηση, με τον  Πατριάρχη και τους επισκόπους να έχουν καλές σχέσεις μαζί τους για να έχουν τα θρησκευτικά προνόμια.

Πατριάρχης αυτήν την περίοδο είναι ο Άγιος Γρηγόριος, δηλαδή ο Γρηγόριος ο Ε΄ κατά κόσμον Γεώργιος Αγγελόπουλος, από τη Δημητσάνα. Τι σχέση έχει με την οικογένεια "Αγγελόπουλος" της Χαλυβουργικής Αθηνών;
Στις 19 Αυγούστου 1785 μ. Χ. εκλέγεται οικουμενικός Πατριάρχης και παραμένει στον πατριαρχικό θρόνο μέχρι τον Δεκέμβριο του 1798 μ.Χ., ημερομηνία θανάτωσης των ως άνω Ελλήνων αγωνιστών. Ο Ρήγας Φεραίος δεν ήταν ένα τυχαίο πρόσωπο. Ήταν γνωστός για τις γνώσεις του, για τις υπηρεσίες του ως γραμματέας και υπηρετούσε σε υψηλόβαθμους αξιωματικούς του Οθωμανικού κράτους αλλά και της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας της Γερμανίας. 
Επειδή όμως, ήθελε την απελευθέρωση της Ελλάδας, έβλεπε και σχεδίαζε μαζί με όλους τους άλλους τους άλλους την ελληνική αυτοκρατορία και προέβλεπε στην βοήθεια του Ναπολέοντα της Γαλλίας. 
Τον Ναπολέοντα τον έτρεμε η Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία της Γερμανίας αλλά και η Ρωσία και ήταν φιλέλληνας κι ο Ρήγας Φεραίος ήθελε να τον συναντήσει, αλλά δεν πρόλαβε. Προδόθηκε από τον Πατριάρχη Γρηγόριο τον Ε΄ κι από τους επισκόπους...

 Αυτό το έτος, 1798 καθαίρεται από τον Πατριαρχικό θρόνο με διαταγή του Σουλτάνου, γιατί θεωρήθηκε ανίκανος να διατηρήσει υπό την υποταγή του, τους ως άνω στραγγαλισθέντες Έλληνες χριστιανούς...και θεωρήθηκε υπόλογος.


Ο Ρήγας Φεραίος ο Βελεστινλής, ήταν Λόγιος Διαφωτιστής, καθώς μιλούσε για την εποχή του καλά την ελληνική, την γαλλική, την γερμανική, την ιταλική γλώσσα. Διετέλεσε γραμματέας του Μαυρογένη (αδερφός ήταν του παππού της Μαντώς Μαυρογένους). Μετά τον ρωσοτουρκικό πόλεμο και την ήττα των Τούρκων (1790) αποκεφαλίστηκε ο Μαυρογένης κι ο Ρήγας κατέφυγε στη Βιένη. 

Εκεί εκδόθηκαν τα βιβλία του : 
Το σχολείο των ντελικάτων εραστών, Φυσικής Απάνθισμα, Ηθικός Τρίπους,  Το Σύνταγμα της Ελληνικής Δημοκρατίας, Τα Δίκαια του ανθρώπου, Νέος Ανάχαρσις, Νέα Πολιτική Διοίκηση των κατοίκων της Ρούμελης, της Μικράς Ασίας, των Μεσογείων νήσων και της Βλαχομπογδανίας που περιλάμβαναν 4 μέρη:
α) Επαναστατική Προκήρυξη υπέρ των Νόμων και της Πατρίδος
β) Τα Δίκαια του Ανθρώπου σε 35 άρθρα
γ) Το Σύνταγμα της Ελληνικής Δημοκρατίας σε 124 άρθρρα και 
δ) τον Θουριο
και τυπώνει το Ποίημά του Θούριος και την Χάρτα 



που ήταν ο χάρτης της Μεγάλης Ελλάδας όπως έλεγε. Στην εικόνα (επάνω) το κάτω αριστερό μέρος από το 4ο φύλλο και η υπογραφή του Ρήγα Βελεστινλή, από τη χάρτα (το μεγάλο χάρτη της Ελλάδος). Τυπώνει προκυρήξεις και το γνωστό  Επαναστατικό Μανιφέστο.
Ετοιμάζεται να τα στείλει στην Ελλάδα σε μεγάλο αριθμό και έπεσε μια επιστολή στα χέρια του Δημητρίου Οικονόμου, πράκτορα του ελληνικού Πατριαρχείου και ενημερώθηκε ο Πατριάρχης Γρηγόριος ο Ε' που έδωσε εντολή  στους επισκόπους του να  το κατασχέσουν. 

 ...Η συνέχεια δική σας...είτε μέσα στην αλήθεια της ιστορίας...είτε μέσα στα φτιασιδωμένα σκοτάδια των ιστορικών σελίδων, γιατί έτσι βόλευε κάποιους...

Αλλά η αλήθεια είναι πικρή και το χέρι του Γρηγορίου Ε΄ με το ακριβό δαχτυλίδι, κόπηκε και... πουλήθηκε για γρόσια...
Η ορθόδοξη εκκλησία τον ανακήρυξε Άγιο...και μέσα στην Μητρόπολη της Αθήνας υπάρχει στα δεξιά η λάρνακά του...


φωτογραφία της Νότας Κυμοθόη

Μήπως κι ο Ρήγας Φεραίος θα πρέπει ν΄ ανακυρηχτεί ΙΕΡΟΣ ΔΑΣΚΑΛΟΣ και να τιμάται ιδιαίτερα;
...
Ίσως τότε συνειδητοποιήσουν οι φέροντες την...πανεπιστημιακή τήβεννο, πως κάποιοι Έλληνες και Ελληνίδες οπού τους κάνουν την τιμή να τους ακούνε, επιθυμούν να λαμβάνουν...γνώσεις αλήθειας κι όχι να χειροκροτάνε τυπικά μετά το ...τραγουδάκι " ε για μόλα ε για λέσα" , ως να παρακολουθούνε γιορτούλα σχολική...


Δευτέρα, 20 Μαρτίου 2017

Χρόνια Πολλά Ποίηση!!!Νότα Κυμοθόη

Χρόνια Πολλά Ποίηση!!!
Χρόνια Πολλά Ποιήτριες και Ποιητές!!!

     Νότα Κυμοθόη
"Των λαών το γεφύρι" 
         Ποίηση 

Έρχομαι από την πρώτη χαραυγή 
μιλώντας στην καρδιά σου.
Δεν είμαι μια απλή του τοίχου εικόνα
που ξεθωριάζει στα μάτια σου,
ούτ΄ ένα φευγαλέο περπάτημα αγεριού,
που χάνεται μ΄ ένα χαιρέτισμα,
όπως η ώρα του δειλινού μέσα στη νύχτα.

Είμαι το φως του ολόλαμπρου ήλιου
που λέει καλημέρα στο κάθε αφτί
και σκορπίζει φιλιά και τραγούδια
σε όλους της γης τους ανθρώπους.

Είμαι του κεριού ατέλειωτο φυτίλι
που αργοκαίει στων καιρών τα γυρίσματα
γιομίζοντας θαλπωρή το σκοτάδι,
για να έχουν ελπίδες τα μάτια του κόσμου.

Ένα γεφύρι είναι η ψυχή μου
που από αιώνες ενώνει τους λαούς
και ο Λόγος ολόδροσο ποτάμι
που απλώνει τις όχθες του χέρια
οι άνθρωποι για να πιαστούν.

Θα πάω απόψε ως το τέρμα της δύσης
το μήνυμά σου ως εκεί να εξυψώσω
ώστε να πάψει ο χρόνος του σκότους
και ο φόβος της ελάχιστης έχθρας.
'Ετσι με τους στίχους μου για σένα εδώ
θα ενώνω τη γη μ΄ένα ολόφωτο γεφύρι
για να γίνουμε όλοι αδέλφια.

(Μεταφρασμένο από το Ιταλικό Ινστιτούτο της Αθήνας στην Ιταλική γλώσσα από την Άννα Μαρία Benedini το 1992 απέσπασε το Πανευρωπαϊκό Όσκαρ Ποίησης:"Prima Classificata 1992 Oscar A Di Bari Bruno Euroconcorso". Περιλαμβάνεται σε Ανθολογία Ποίησης στην Ιταλία στην ιταλική γλώσσα και στο βιβλίο Νότα Κυμοθόη "Το Λ των λέξεων και του Λόγου" Δοκίμια, αφιερωμένο ποίημα στο Δημήτριο Μετζικώφ Παπαδάκη. Ακούστηκε από την Ποιήτρια στα ελληνικά στην βράβευσή της στην Ιταλία το 1992 και στις 20/3/2017 στην Ε.Ε.Λ. στην Αθήνα, για την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης)

**21 Μάρτη:Παγκόσμια ημέρα Ποίησης και Παγκόσμια ημέρα κατά του ρατσισμού!!!

"Το γεφύρι των λαών" Νότα Κυμοθόη Ποίηση

...ως παγκόσμια ημέρα κατά του ρατσισμού, καθιερώθηκε από τον ΟΗΕ το 1966, σε ανάμνηση της σφαγής στην Σάρπβιλ, εβδομήντα φοιτητών που διαδήλωναν κατά του Απαρτχάιντ, από τη νοτιοαφρικανική αστυνομία

© Νότα Κυμοθόη

Τρίτη, 14 Μαρτίου 2017

Νότα Κυμοθόη "Φωτογραφίες από παρουσίαση βιβλίου μου"

    Νότα Κυμοθόη "φωτογραφίες από παρουσίαση βιβλίου μου"
Η Πρόεδρος Εικαστικών Καλλιτεχνών Ελλάδος "ο Απελλής" Καίτη Τύμη, παρουσιάζει το λογοτεχνικό και εικαστικό μου έργο, στην βραδιά παρουσίασης του βιβλίου μου "Το Λ των λέξεων και του Λόγου", 13 Μαρτίου 2017, στην αίθουσα του Συλλόγου Εικαστικών Καλλιτεχνών Ελλάδος "ο Απελλής". Μια υπέροχη παρουσίαση! Την οποία ευχαριστώ για την τιμή!..
Η Πρόεδρος Επιμορφωτικού Εκπολιτιστικού Συλλόγου Υπαταίων "Οι Αινιάνες" Μαρία Λαϊνά, μιλάει για το έργο μου με απλό λόγο και την ευχαριστώ για όλη την αγάπη της και την συμπαράστασή της στην εικαστική και λογοτεχνική μου πορεία!..

Ευχαριστώ ιδιαίτερα όλους και όλες που τίμησαν με την παρουσία τους την εκδήλωση Παρουσίασης του νέου μου βιβλίου "Το Λ των λέξεων και του Λογου" και αποδεχόμενοι την Πρόσκληση, ήρθαν και μοιράστηκαν μαζί μας αυτήν τη χαρά.
Εύχομαι σε όλους και όλες που μας τίμησαν με την παρουσία τους, υγεία και χαρά!!!

Κυριακή, 12 Μαρτίου 2017

"Το Λ των λέξεων και του Λόγου" Νότα Κυμοθόη ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗΣ ΒΙΒΛΙΟΥ

            "Το Λ των λέξεων και του Λόγου" Νότα Κυμοθόη
                 ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗΣ ΒΙΒΛΙΟΥ
Δευτέρα 13 Μαρτίου 2013, οδός Πλατεία Καρύτση 3 ημιόροφος, Αθήνα, αίθουσα Συλλόγου Εικαστικών Καλλιτεχνών Ελλάδος.
ΟΜΙΛΗΤΕΣ:
*  Καίτη Τύμη, Ζωγράφος, Ποιήτρια, Πρόεδρος του Συλλόγου Εικαστικών Καλλιτεχνών Ελλάδος "ο Απελλής"
* Μαρία Λαϊνά, εκδότρια, Πρόεδρος του Επιμορφωτικού Εικαστικού Συλλόγου Υπαταίων  "Οι Αινιάνες"
*   Νότα Κυμοθόη, Λογοτέχνις, Εικαστικός και Συγγραφέας του βιβλίου
*  Αδριανός Γκιζέλης, ηθοποιός

Η Νότα Κυμοθόη υπογράφει το βιβλίο της
Ο Κωνσταντίνος Γαρούφαλης, χορογράφος, παίζει φλάουτο.
Ο Εκπολιτιστικός Επιμορφωτικός Σύλλογος Υπαταίων "οι Αινιάνες" προσφέρει κεράσματα

                                    Σας περιμένουμε!!!
Σημείωση:
(Η πλατεία Καρύτση, είναι στάση metro Πανεπιστήμιο, εκεί οπού είναι η εκκλησία του Αγ. Γεωργίου Καρύτση και ο Παρνασσός, πίσω από την παλιά Βουλή. Η είσοδος στο κτίριο αρ. 3 επί της μικρής πλατείας είναι ακριβώς πίσω από την πλαϊνή πλευρά της εκκλησίας)

Κυριακή, 5 Μαρτίου 2017

Νότα Κυμοθόη "Έλληνες και φιλέλληνες στην Ακρόπολη"

φωτογραφία της Νότας Κυμοθόη
Νότα Κυμοθόη "Έλληνες και φιλέλληνες στην Ακρόπολη"
Μια λαμπρή ημέρα όλο φως και οι Έλληνες τιμώντας τον ιερό βράχο της Θεάς Αθηνάς αλλά και οι φιλέλληνες, από το πρωί ανηφόριζαν ενθουσιασμένοι, για να τιμήσουν την ημέρα σήμερα. Γιατί όταν λέμε Ελλάδα, το σύμβολό της παγκοσμίως είναι ο Παρθενών, ο ιερός ναός της Θεάς Αθηνάς! 
                                                   φωτογραφία της Νότας Κυμοθόη
Οι Έλληνες στον λαμπρό ιερό χώρο, στο δικό τους ιερό, των Ελλήνων!..Για την ιερή μνήμη της Μελίνας Μερκούρη, που έφυγε σαν σήμερα, μιας γυναίκας δυναμικής, που αγαπούσε την Ελλάδα και το αρχαίο ελληνικό πνεύμα! Η είσοδος ήταν σήμερα ελεύθερη για όλο τον κόσμο!..Το ίδιο θα είναι και αύριο, παγκόσμια ημέρα Μουσείων!..
                                                 φωτογραφία της Νότας Κυμοθόη
Το όραμα της Μελίνας ήταν μεγάλο για τον ελληνικό πολιτισμό!..Και ευχόμαστε να πραγματοποιηθεί ξεκινώντας από την επιστροφή όλων των γλυπτών του Παρθενώνα, στη χώρα μας...
Ας ΚΑΤΑΝΟΗΣΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΙ ΟΛΕΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ τι σημαίνει ΑΡΧΑΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑ ΚΙ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ με καθαρό νου!!!

© Nότα Κυμοθόη

Νότα Κυμοθόη "Ημέρα Ορθοδοξίας"

φωτογραφίας της Νότας Κυμοθόη

Νότα Κυμοθόη
Ημέρα Ορθοδοξίας
Ο καθένας ας κατανοήσει την αλήθεια οπού είναι κι ας την αναζητήσει νοερά με συναίσθηση...
Οι ορθόδοξοι επί γης γιορτάζουμε την ύψωση των ιερών εικόνων και δοξάζουμε την ιερή μνήμη όλων των Αγίων μας, συγχωρώντας τη βια των "από άγνοια" διωκτών τους...Χρόνια Πολλά σε όλους και όλες και με το Καλό να έρθει το Άγιο Πάσχα και η Αγία Ανάσταση με υγεία και χαρά για όλους και όλες ειρηνικά!!!
Με αγάπη και φως στις καρδιές και στους νόες σας, εύχομαι

Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2017

Νότα Κυμοθόη "Ο μήνας του Διονύσου

Έργο του Ζωγράφου Αλκίμαχου, 470 π.Χ.
Εικονίζεται η γέννηση του Διονύσου από το μηρό του Δία

Νότα Κυμοθόη "Ο μήνας του Διονύσου"

Ο Διόνυσος, είναι γιος του Δία και της Σεμέλης, κόρης του βασιλιά Κάδμου (ήρωα του Θηβαϊκού κύκλου). Ο παππούς του ο Κάδμος,  σκότωσε έναν δράκο σε μια πηγή κοντά στη Θήβα και ο αρχαίος Ολύμπιος θεός Άρης θύμωσε γιατί ήταν γιος του με τη Νύμφη Τέλφουσα.
Καταδικάστηκε από το συμβούλιο των Ολύμπιων θεών να υπηρετήσει ως δούλος έναν χρόνο τον Άρη. Η θεά Αθήνα, τον συμβούλεψε να οργώσει ένα χωράφι και να σπείρει τα δόντια του δράκου κι έτσι έκανε. Φύτρωσαν λοιπόν οι Σπαρτοί που ήταν άγριοι πολεμιστές τους οποίους ο Κάδμος γρήγορα εξόντωσε, αλλά έμειναν 5 που αποτέλεσαν τους πρώτους "πολίτες" ως τίτλος τιμής, στην Θήβα. Ως ανταμοιβή ο θεός Άρης του έδωσε για σύζυγό του την κόρη του Αρμονία, στην οποία δώρισε το πέπλο που είχε υφάνει η θεά Αθηνά και το περίφημο περιδέραιο που έφτιαξε ο Ήφαιστος κι ονομάστηκε "περιδέραιο Αρμονίας".

Όταν εμφανίστηκε ο Δίας στο παλάτι του Κάδμου, όπου ζούσε η Σεμέλη, το παλάτι από τη μεγάλη του λάμψη τυλίχτηκε στις φλόγες. Σώθηκε δε από την επέμβαση της Γαίας, που άφησε τον κισσό να τυλίξει τους κίονες του παλατιού και να σωθεί το θεϊκό βρέφος από τη Σεμέλη που καιγόταν, το πήρε ο Δίας, τύλιξε στον μηρό του το θεϊκό βρέφος για ν΄ αποφύγει την ζηλοφθονία της Ήρας κι όταν ολοκληρώθηκε η κύησή του τον γέννησε από το μηρό του με αστροπελέκια για τη μεγάλη χαρά. 
Γι΄αυτό και ο Διόνυσος ονομάστηκε "πυριγενής", "μηρορραφής", "διμήτωρ" και "δισσότοκος".
Η Ήρα συνεχίζει να τον μισεί και προσπαθεί να τον τρελάνει με μαγικά κόλπα κι ο Διόνυσος περιπλανιέται εδώ κι εκεί, φτάνει στην Αίγυπτο κι από εκεί στη Συρία και στη Φρυγία η Ρέα, τον θεραπεύει. Τον μυεί στην τελετουργική λατρεία, ορίζει το ένδυμά του και των ιέρειων  γυναικών (Μαινάδες) καθώς και των Σατύρων και των Σειληνών ακολούθων του, που ήταν αφ΄ενός μαθητές του, αφ΄ετέρου πιστοί φίλοι του και φρουροί του.
εικόνα*:Αρχαία ελληνική κύλιξ, 390 π.Χ., ύψ.32 εκ., Βρετανικό Μουσείο,Λονδίνο, 1867,0508.1221 - E129

Ο Διόνυσος δίδασκε τους ανθρώπους τη μύηση που πήρε από τη Ρέα στη Φρυγία και την καλλιέργεια της αμπέλου, διοργανώνοντας τελετές και γιορτές για να μάθουν να πίνουν το κρασί. Άλλοι τον δέχονταν και τον ονόμαζαν "θεό" κι άλλοι δεν τον δέχονταν. Μάλιστα ευνοούσε όλους τους ανθρώπους οι οποίοι δέχονταν τις διδασκαλίες και τα όσα έλεγε και τιμωρούσε αυτός ή μήπως ο πατέρας του Δίας μαζί και η (αδερφή του) θεά Αθηνά, τους διώκτες του; 
Γιατί τα όσα έχουν συμβεί στον βασιλιά Προίτο στην Τίρυνθα, στις τρεις κόρες του βασιλιά Μινύα του Ορχομενού αλλά και στο Δήμο της αρχαίας Αττικής "Ελευθεραί", είναι γεγονότα που έχουν συμβεί.
Οι ιερές τελετές των αρχαίων μυστηρίων, στις τελετουργίες του Διόνυσου, περιελάμβαναν στο και τη "μάσκα" που καθιέρωσε ο Διόνυσος γι΄ αυτό και ταυτίστηκε μαζί του.
Κράτησαν χιλιάδες χρόνια και όταν καθιερώθηκε ο χριστιανισμός πολλά από τα Διονυσιακά τελετουργικά ενσωματώθηκαν με άλλη μορφή μέσα στα χριστιανικά μυστήρια.

Η μάσκα είναι σύμβολο ενότητας του προσώπου που τη φοράει με αυτό που εικονίζει (έτσι τουλάχιστον ήταν στο αρχαίο τελετουργικό δράμα). Ήταν δηλαδή σαν μια "πύλη", μέσα από την οποία γινόταν η τελετή του δρώμενου τελετουργικού μυστηρίου. Αποτελούσε μια λυτρωτική "πύλη" θεραπείας του προσώπου από τον ιερέα μύστη, που με την επέμβασή του τελετουργικά θεράπευε το πρόβλημα της ψυχής. (Αυτό δηλαδή που έκανε η Ρέα στο Διόνυσο, συνέχισε ο Διόνυσος να το χρησιμοποιεί για να θεραπεύει τις ψυχές των ανθρώπων που τον πλησίαζαν).

  εικόνα: νόμισμα της αρχαίας Θράκης, με παράσταση από ιερές τελετές του Διονύσου, 5ος π. Χ. αιώνας

Ο κισσός που τον γλίτωσε από τη φωτιά, αποτελεί ένα ιερό σύμβολο του Διονύσου!!!
Συνδέεται ο Διόνυσος και με τον εκπληρωμένο έρωτα, τον γεμάτο επιτυχίες και τον στέρεο γάμο, γι΄αυτό και ο μήνας του έρχεται ακριβώς μετά τον μήνα του Γαμαλιώνα, κι είναι μήνας καρποφορίας, δηλαδή αναγέννησης και γέννησης της φύσεως των θεανθρώπων! 
" Ω Κύριε, που σύντροφοί σου στο παιχνίδι είναι ο ισχυρός Έρως, οι μαυρομάτες νύμφες και η Αφροδίτη", λέει το επίγραμμα του Ανακρέοντα αφιερωμένο στο Διόνυσο!..
                        Μωσαϊκό από την Πάφο της Κύπρου, οικία Διονύσου 3ος μ. Χ. αιώνας

Η ελληνική γλώσσα που έχει περάσει από πολλά στάδια εξέλιξης και αν σταθούμε σε πληροφορίες από τη Γραμμική Β'( προέρχεται από τη Γραμμική Α΄ που προέρχεται από τα Ιερογλυφικά και αυτά είναι η εξέλιξη των γραφημάτων στα σπήλαια ), οδηγείται ο μελετητής σε δρώμενα του Διονύσου και πληροφορίες πως λατρευόταν ως θεός κι ήταν γνωστός από τον 12ο αιώνα Π.Κ.Ε. 


Αναφορά γίνεται για όλες τις τελετές κι εορτασμούς της αναγέννησης της φύσης και για την "ιερή τρέλα", δηλαδή "ευγνωμοσύνη" τελετουρικούς για τη θεραπεία του Διονύσου από τη Ρέα, πίνοντας στη συνέχεια κρασί, που προκαλεί την ιερή τελετή της γονιμότητας. 
Ο χορός (Βακχικός) με ρυθμό προκαλεί χαρά κι ευδαιμονία, δημιουργώντας απελευθέρωση από τα προβλήματα της καθημερινότητας και ονομάστηκε  Διόνυσος "Λύσιος". 
Οι γιορτές συνοδεύονταν κι από θεατρικά δρώμενα, όπως τα "Κατ΄ αγρούς Διοονύσια", "τα Λήναια", τα "Ανθεστήρια" και "τα Μεγάλα Διονύσια".


Ο Διόνυσος ταυτίστηκε με τις αρχαίες "φαλικές" γιορτές και με τον" ανθισμένο φαλλό", δηλαδή το δέντρο του ανθρωπίνου γένους (γενιά), γι΄αυτό ονομάστηκε "Δενδρίτης"

                                 εικόνα: φτερωτός "φαλλός", το σύμβολο της Πομπηίας

 αλλά σε κάποιες περιοχές ταυτίστηκε με τον "ταύρο" που είναι αρχαίο σύμβολο ζώου του Δία και θεού της γονιμοποιού ουσίας. Ταυτίστηκε με την καλλιέργεια της αμπέλου και την προστασία της! Ταυτόχρονα ήταν ιερά σύμβολα "προστασίας". Έχουμε τα ιερά κέρατα του ταύρου που έγιναν σύμβολο στην Κρήτη, αλλά και τους ιερούς φαλλούς στη Δήλο, στην Σαντορίνη και σε άλλα μέρη λατρείας του Διονύσου.
                                    εικόνα: από το νησί της Δήλου, σπασμένος φαλλός

Ο "θύρσος" αλλά και η "δάδα" με τις ακολουθίες των Βακχίδων, των Μαινάδων, των Θυιάδων, των Ληνών, των Βασσαριδών, των Ανθεστηριάδων αλλά και ο Μέγας Κυνηγός (Ζαγρεύς), αλλά και "βρόμιος" από το δημητριακό βρώμη επειδή από τη ζύμωσή του με μείξη μούστου, παρήγαγαν ένα σπάνιο είδος ποτού. Όλες αυτές, είναι κάποιες ελάχιστες αναφορές που έχουν σχέση με το θεό Διόνυσο και τελετές- δράσεις που γίνονταν, προτού αλλοτριωθούν από την επικράτηση του χριστιανισμού.
Σημειώσεις:
εικόνα*: Εικονίζεται ο Διόνυσος κρατώντας αρχαία -Ορφική λύρα γέρνοντας ελαφρά στον ώμο της Αριάδνης που τον κοιτάζει τρυφερά, ενώ έχει το ένα της χέρι περασμένο στη μέση του και στο άλλο κρατά τύμπανο με διάκοσμο ένα αστέρι. Το αγκαλιασμένο ερωτικά ζευγάρι συνοδεύει ο φτερωτός Έρως που παίζει τύμπανο!!!

© Nότα Κυμοθόη