ΓΝΩΜΗ:Νότα Κυμοθόη"Ερώ"

"Φάος Ρυέντης Εσύ
κι εγώ μια κυανή Περεηφικόλα"
Νότα Κυμοθόη (Από το βιβλίο Ποίησής μου με τον τίτλο "Ερώ")

Σάββατο, 31 Δεκεμβρίου 2011

ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΙ 2012 ΧΑΡΕΣ ΚΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΣΤΟ ΝΕΟ ΕΤΟΣ, Νότα Κυμοθόη

                                                                             (photo from internet thank you)
ΣΑΣ  ΕΥΧΟΜΑΙ
2012  ΧΑΡΕΣ
 ΚΙ 
ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΕΣ
ΗΜΕΡΕΣ
 ΣΤΟ ΝΕΟ ΕΤΟΣ!..
          *
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ
σε όλες κι όλους
          *
Με αγάπη από Φως!..
Και Φως από Αγάπη!..
Νότα Κυμοθόη

Παρασκευή, 8 Ιουλίου 2011

Νότα Κυμοθόη "ΗΛΙΟΤΡΟΠΙΑ" Έργο Ζωγραφικής



Έργο Ζωγραφικής της Νότας Κυμοθόη
Ελαιογραφία σε μουσαμά/oil painting on kanvas
Ζωγραφική της Νότας Κυμοθόη/painting Nota Kimothoi
                                                                 
               Νότα Κυμοθόη "ΗΛΙΟΤΡΟΠΙΑ" Έργο Ζωγραφικής  


   Ίσως γιατί είχα  μέσα μου το Φως κι όλου του ήλιου τη θωριά, σ΄εκείνο το νυφικό ταξίδι  μου γι τη χώρα του Βορά...              
   Τα ηλιοτρόπια έχουν μια σχέση ερωτική θα έλεγα με τον ήλιο ή φλερτάρουν μαζί του. Ποιος ξέρει για να πει καθώς στρέφουν πάντα προς τον ήλιο. Ακολουθούν το Φως του και καθώς η γη γυρίζει γύρω από τον ήλιο, περιστρέφονται κι αυτά κοιτάζοντας πάντα την ολόλαμπρη όψη του.
Αυτός ο πίνακας, μαζί με άλλους, που βρίσκονται σε χέρια φιλότεχνων, τους οποίους κι ευχαριστώ για την αγάπη τους, ζωγραφίστηκε με πολύ πάθος και πολύ αγάπη...
Γιατί...Κάποτε υπήρχε μια μικρή αυλή, σε μια πόλη του Βορά, όπου ζούσα κι εκεί με πολύ αγάπη τοποθέτησα σπόρους και οι σπόροι μου φύτρωσαν κι άνθισαν ηλιοτρόπια θυμίζοντας την πατρίδα μου Ελλάδα...Αλλά εκεί... οι άνθρωποι παλεύουν ακόμα για μια σταλιά ουρανό, ν΄απλώσουν τα όμορφα όνειρά τους, τα οποία για λόγους ξεχωριστούς για τον καθένα, πήραν κι άλλο δρόμο...Αλλά οι σπόροι έπεσαν στο χώμα και κάθε χρόνο φυτρώνουν ηλιοτρόπια, θυμίζοντας την αγάπη μου...
Με αγάπη και φως
Νότα Κυμοθόη
copyright:Nota Kimothoi/

© Νότα Κυμοθόη


Παρασκευή, 18 Μαρτίου 2011

ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ "Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΠΑΝΤΑΧΑΡΑ" ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ

                               (ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΣ ΓΑΒΡΙΗΛ 
                                            ΕΛΑΙΟΓΡΑΦΙΑ ΣΕ ΜΟΥΣΑΜΑ, ΑΝΗΚΕΙ)                                               
                                      ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ
                                 Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΠΑΝΤΑΧΑΡΑ
                                               ΠΟΙΗΣΗ
                                              


                                   " ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΚΡΙΝΟΣ ΛΕΥΚΟΣ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ
                                                                  ΕΞ ΟΥΡΑΝΟΥ
                                                         Ο ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΣ ΓΑΒΡΙΗΛ
                                                   ΣΤΗΝ ΠΑΡΘΕΝΟ ΚΟΡΗ ΕΚΟΜΙΣΕ
                                                             ΤΟΝ ΣΥΝΑΪΔΙΟ ΛΟΓΟ 
                                                       ΤΟΝ ΠΡΟΑΝΑΡΧΟΥ ΠΑΤΡΟΣ
                                                                    ΚΙ ΑΝΕΒΟΗΣΕ
                                                                          ΧΑΙΡΕ! 
                                                  ΧΑΙΡΕ ΑΝΥΜΦΕΥΤΕ ΜΗΤΕΡ     
                                                              ΚΑΙ ΑΠΕΙΡΟΓΑΜΕ
                                                  ΧΑΙΡΕ ΤΩΝ ΔΑΚΡΥΩΝ ΤΗΣ ΖΩΗΣ
                                                                        Η ΛΥΤΡΩΣΗ
                                                             ΠΡΟΑΙΩΝΙΑ ΘΕΑ ΜΗΤΕΡΑ
                                                                              ΧΑΙΡΕ
                                                ΓΝΩΣΗ ΥΠΕΡΒΑΙΝΟΥΣΑ ΤΟΥΣ ΣΟΦΟΥΣ
                                                                             ΧΑΙΡΕ
                                                 ΛΑΜΠΡΟΝ ΤΗΣ ΧΑΡΙΤΟΣ ΓΝΩΡΙΣΜΑ
                                                           ΔΙΑ ΤΗΣ ΓΑΣΤΡΟΣ ΣΟΥ
                                                         ΕΝΕΔΥΘΗΜΕΝ ΑΘΑΝΑΣΙΑ
                                                   ΧΑΙΡΕ ΠΑΣΩΝ ΓΕΝΕΩΝ ΕΥΦΡΟΣΥΝΗ
                                                                    ΕΥΟΣΜΟ ΜΗΛΟ 
                                                           ΚΑΙ ΑΓΝΕΙΑΣ ΘΗΣΑΥΡΙΣΜΑ
                                               ΠΗΓΗ ΑΚΕΝΩΤΟΣ ΤΟΥ ΖΩΝΤΟΣ ΥΔΑΤΟΣ
                                                                ΚΑΤΟΙΚΗΤΗΡΙΟ ΦΩΤΟΣ
                                                                ΧΑΙΡΕ ΚΤΙΣΙΣ ΑΦΘΟΡΗ
                                                                    ΑΙΩΝΙΟ ΔΕΝΔΡΟ 
                                                      ΠΟΥ ΤΡΕΦΟΝΤΑΙ ΜΥΗΜΕΝΟΙ
                                               ΠΡΟΑΙΩΝΙΑ ΜΗΤΕΡΑ ΠΑΝΑΓΙΑ ΧΑΙΡΕ"



   (ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ ΜΙΚΤΗ ΤΕΧΝΙΚΗ ΣΕ ΞΥΛΟ)

                              (Παναγιά Πανταχαρά, χαιρετισμοί, Ποίηση Νότα Κυμοθόη 1999)
                                                τυπωμένο δίπτυχο μοιράστηκε το Μάρτιο 1999
                                              και συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο μου Ερώ, εκδ. Ιωλκός 1999)

{Τα πνευματικά δικαιώματα της Ποίησης και των Έργων Ζωγραφικής ανήκουν στη Νότα Κυμοθόη. Αν αναρτηθεί οτιδήποτε ν΄αναρτηθεί ως έχει}


copyright:Nota Kimothoi


© Νότα Κυμοθόη


                                     

Κυριακή, 20 Φεβρουαρίου 2011

Νότα Κυμοθόη "Ευσέβεια χρωμάτων"Ποίηση


                                                              φωτογραφία Νότα Κυμοθόη 
                                                              
                                                        Νότα Κυμοθόη
                                  "Ευσάβεια χρωμάτων"
                                        Ποίηση
                                                            
                                                             Αφιερωμένο...

                                           Ελεύθερος περπατούσε ο χρόνος την πρώτη αυγή 
                                           με ρυθμό αρμονίας στο βήμα των ποδιών του
                                           κι η πορεία των ανθρώπων εύθυμη από νωρίς
                                           βγήκε σεργιάνι με σχήματα ευχών στα χείλη.
                                           Όλα τα κουπιά σε ύπνου ενοχές ξεκουράζονταν
                                           Εκεί, οπού άφησαν το δάκρυ τους οι γοργόνες
                                           έντρομες κάποιο καλοκαίρι από λήθη θαλάσσης
                                           Όταν τα καΐκια αρμένιζαν στο βάθος του γαλάζιου
                                           Κι εσύ κρατούσες όνειρα στο χρώμα οριζόντων
                                           Τότε, οπού μουρμούριζε η αγωνία σου καημούς
                                            και το κύμα πασπαλιστά τους έριχνε στην άμμο.

                                            Ονειρευόσουν ευτυχία και ήχους αηδονιών
                                            να μας ξυπνούν το πρώτο χάραγμα της μέρας
                                            όταν γύρω οι κύκλοι των άλλων περιέστρεφαν πόνο
                                            πνιγμένοι στης απελπισίας τους μαύρους θάμνους.
                                            Κι εμείς τους βαφτίσαμε πεσιμιστές
                                            γιατί μιλούσαν μόνο για τη λύπη τους
                                            και χάραζαν κύκλους θανάτου στα βουνά
                                            οι ασεβείς. Ή μήπως των κήπων προδότες;
                                            Αλλά, το φως ερχόταν πάντα με αόρατα φτερά 
                                            ως να γύρευε αποτυπώματα ήχων εκεί, όπου...
                                             είχε απαλά ακουμπήσει τα λεπτά του πόδια
                                             ένα μικρό πουλί, το οποίο δε βλέπαμε 
                                             παρά μόνο είχαμε ακούσει να κελαϊδάει.
                                             Κι ανέβαινε ροδαλό, σαν ανάσα ουρανού 
                                             ερωτομανής, μετρώντας όλο το πάθος της γης
                                             απαλά, μη τρομάξει της σελήνης την όψη
                                             που αρμένιζε στο βάθος του λόφου αχνή.
                                             Κι εσύ, ευφάνταστος σαν καλοκαίρι ξαφνικό
                                             γελούσες για όλη την ευσέβεια χρωμάτων.
                                               
                                             Η Παναγιά Πανταχαρά κρατούσε την πυξίδα
                                             κι η θάλασσα που βάφτηκε πορτοκαλιά
                                             τον αστρολάβο φίλησε με κύμα...
                                                  
                                                                                        Νότα Κυμοθόη,  Κρήτη 1982, Ελλάδα
                                               

© Νότα Κυμοθόη


Δευτέρα, 14 Φεβρουαρίου 2011

ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ "Ο ΕΡΩΣ στην ΠΟΙΗΣΗ" ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ (με αφορμή το έτος Οδυσσέα Ελύτη)

ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ
Ο ΕΡΩΣ στην ΠΟΙΗΣΗ
ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ
(με αφορμή το έτος Οδυσσέα Ελύτη)

 ("Γυναίκα" Ζωγραφική  Νότα Κυμοθόη 1982, ελαιογραφία σε μουσαμά, ανήκει σε συλλέκτη)
                                                         
                                                                            ΠΟΙΗΣΗ
                                     ΟΔΥΣΣΕΑ ΕΛΥΤΗ
                                       (Βιβλίο, Προσανατολισμοί)
                                                Επίγραμμα
                                                       Πριν απ' τα μάτια μου ήσουν φως
                                                       Πριν απ' τον Έρωτα έρωτας
                                                       Κι όταν σε πήρε το φιλί
                                                        Γυναίκα
                                                                            
                                                                           και
                            

("Γυναίκα" Ζωγραφική Νότα Κυμοθόη 1989, ελαιογραφία σε μουσαμά, ανήκει)

ΠΟΙΗΣΗ
                                       ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ  
                                                 (Βιβλίο, Ερώ)


                                                         Πριν σε γνωρίσω ήσουν όνειρο κατακόκκινο
                                                         Πριν φιληθούμε ήσουν πόθος μεγάλος
                                                         Κι όταν σου παραδόθηκα
                                                         Έγινες όλος άνδρας


                              Νότα Κυμοθόη Ποίηση και Ζωγραφική
                                                                 copyright:Nota Kimothoi
                                                     

© Νότα Κυμοθόη



Τρίτη, 18 Ιανουαρίου 2011

Νότα Κυμοθόη "ΤΟ ΕΝΔΥΜΑ ΤΗΣ ΥΠΟΣΧΕΣΗΣ" ΠΟΙΗΣΗ

                                                 

Νότα Κυμοθόη
"ΤΟ ΈΝΔΥΜΑ ΤΗΣ ΥΠΟΣΧΕΣΗΣ"
ΠΟΙΗΣΗ

Φέγγει απόψε η πλάση λαμπερά
όπως κάθε οπού η άνοιξη περνά
στα μονοπάτια του χειμώνα βιαστική
μ' εκείνη τη φορεσιά της ανεμώνης
που τόλμησε στην ερημιά μονάχη εκεί
τώρα...όπως πέρυσι όπως τότε οπού...
οι άνθρωποι μιλούσανε για μας.
Εσύ κι Εγώ κρυφά στο σεληνόφως
με τον καημό στα στήθια να μας καίει
κι εκείνη η μάνα μου που ήταν αγχωμένη
αχ, η φτωχή πως έτρεχε ξοπίσω...
Κι ήταν η στιγμή εκείνη οπού Εσύ
κρατώντας μια μοβ ανεμώνη στο χέρι
τρυφερά μου είπες : "σ' αγαπώ"!..
Πανάρχαια λέξη όπως και το άνθος
κι ο δρόμος από τα βήματα παλιός
όλα εκείνα οπού κι άλλους έφερε ως εδώ
κι ας έχει τώρα το χιόνι απλωθεί
σαν όνειρο κοντά σε άλλο όνειρο
μιας μάταιης αγάπης που είναι μακριά.


Η αγνότητα, χαρά της άνοιξης προδίδει
αιώνια σε χρώματα που συνθέτουν τ' άστρα
όπως το ένδυμα της υπόσχεσης εκείνης
κλεισμένο καλέ μου με απέραντο πόθο
στο πάθος μιας ανεμώνης του χειμώνα
που τόλμησε να συνάξει όλο το φως
των άστρων που μ' αγάπησαν
για να τολμώ απέναντί μου καθαρά
το είδωλό σου με λύπη ν' ατενίζω
στη σιωπή της νύχτας οπού λάμπει
η καρδιά μου ως πανσέληνος απόψε
για να συλλογίζομαι αστέρι μου εσένα
σαν ψεύτικο φεγγάρι που αντανακλά
όλα τα χτυποκάρδια μιας υπόσχεσης!


Νότα Κυμοθόη

© Νότα Κυμοθόη

Δευτέρα, 17 Ιανουαρίου 2011

Τρίτη, 11 Ιανουαρίου 2011

Νότα Κυμοθόη"Μια Καλημέρα" Ποίηση


                                                                        
                                                          Νότα Κυμοθόη

                                                    ΜΙΑ ΚΑΛΗΜΕΡΑ
                                    Ποίηση
                                      
                                                              Το άρωμα του είναι ή Εσύ
                                                 οπού έρχεται και ξυπνά τους πόθους μου;
                                             Μίλησέ μου μέσα στη σιωπή, όπως εσύ ξέρεις
                                           Δε χάνεται τίποτα μέσα στα σύνορα του πλήθους
                                              οπού διαβαίνεις σκεφτικός για στιγμές χαράς
                                           Άκου, άκου πως μοσχοβολά και μεθάει τα μάτια
                                                 Ρίχνεται ο ανθός του μύρο στις ερημιές
                                                             αυτές οπού μας χωρίζουν
                                                            αλλά τίποτα δεν ξεστρατίζει
                                                         απ' όσα μέσα κλείνει η καρδιά
                                                    κι άλλα τόσα οπού η θύμηση φέρνει
                                             Ίσως γιατί ήταν όμορφος ο έρωτας μαζί σου
                                            Ίσως γιατί το όνομά του τραγουδήσαμε παρέα
                                                Τι κι αν στύψαμε τις άκριες απ' τις χαρές;
                                                     Κατά βάθος, τίποτα δεν συντρίβεται
                                                     Γιατί είμαστε κι οι δυο τόσο απλοί
                                                     κι ας έχουμε τόσο γνωστά ονόματα
                                                      κι όμως μας χωρίζει ένας ωκεανός
                                                        ή μήπως τάχα ένα μόνο λιβάδι;
                                                              Δε μπορείς να κρυφτείς
                                                          το άρωμά σου σε προδίδει
                                                    κι ας είσαι πίσω απ' το βουναλάκι
                                                         των μεγάλων σου αρνήσεων
                                                    Είμαι περαστική απ' το μονοπάτι
                                                     κι ούτε μια στιγμή δε σκέφτηκες
                                                               να πεις μια Καλημέρα
                                                    Δεν πειράζει οπού δεν την έχεις εσύ
                                                    Κατανοώ πως άμα είχες "καλημέρα"
                                                 θα ευχόσουν να έχουν και οι άλλοι όλοι
                                             Θα επιθυμούσες να είχες εσύ αλλά και όλοι
                                         Είναι ευχή κι είναι καλή για όλους επάνω στη γη
                      Ας λέμε καλημέρα μέσ' απ΄την ψυχή κι ας είναι για όλους χαράς γιορτή
                 Καλημέρα Καλημέρα Καλημέρα Καλημέρα Καλημέρα Καλημέρα Καλημέρα
      

© Νότα Κυμοθόη